Retriveri kao specifične pasmine nisu bili poznati do
kasnog 19. stoljeća. U početku su lovci za lov koristili
svoje španijele, settere ili poentere, no s razvojem sportskog
lova, njegovom popularizacijom i omasovljavanjem, ali
isto tako i modernizacijom lovačkih pušaka pomoću kojih
su lovci bili u stanju ubiti više pernate divljači nego
što je to bilo moguće prije, javila se potreba za pasminom
čija bi osnovna funkcija u lovu bila donošenje divljači
(eng. retrieve - pronalaženje; vezano uz lov - naći i
donijeti ubijenu divljač). Sportskim lovcima trebao je
pas koji bi imao dobar nos, mekana usta, bio poslušan
i bez seterskog nagona da "krstare" po lovištu.
Prvi pokušaji stvaranja donosačke pasmine sežu u 1867.
godinu u Stafford, gradić u Velikoj Britaniji nedaleko
od Birminghama. Ondje su lovci svoje setere-donosače križali
sa manjim Sv. Johnovim newfoundlandskim psima koji su
došli u Veliku Britaniju s newfoudlandskim ribarskim flotama.
Tadašnji newfoundladski psi bili su manji i lakše građeni
od današnjih. U daljnja križanja dodavala se krv engleskog
vodenog španijela i kolija što je vremenom dovelo do razvoja
wavy-coated retrievera ili, u slobodnom prijevodu, retrivera
valovite dlake - prvog pravog pretka zlatnih retrivera
kakve poznajemo danas. Treba naglasiti i to da su seteri
i španijeli koji su korišteni u križanjima tada izgledali
bitno drugačije nego što te pasmine izgledaju danas.
Najzaslužniji za stvaranje pasmine zlatnih retrivera bio
je Sir Dudley Coutts Majoribanks, kasnije poznat kao Lord
Tweedmouth, čiji je uzgoj kreirao prvog pravog zlatnog
retrivera. On je 1860. godine šetajući Brightonom sa svojim
sinom naišao na prekrasno žuto štene koje je bilo vlasništvo
jednog brightonskog obućara koji ga je dobio kao naplatu
duga od predradnika na imanju Lorda Chichestera. Lord
Tweedmouth odmah se zaljubio u štene, te nagovorio obućara
da mu ga proda. To je štene bilo jedino žuto u leglu crnih
wavy-coated retrievera. Lord Tweedmouth nazvao ga je Nous.
Nous je 1865. godine ušao u Stud Book of Lord Tweedmouth
(knjiga bilješaka o parenjima u uzgajivačnici Lorda Tweedmoutha
koja sadrži podatke od 1835. do 1889. godine, a koja se
čuva u engleskom Kennel Clubu). Nous je 1868. godine paren
s Belle, kujom engleskog vodenog španijela koju je Lord
Tweedmouth dobio na poklon od svojeg rođaka Davida Robertsona
iz Ladykirka na rijeci Tweed, a rezultat toga parenja
bilo je leglo od tri žuta šteneta (Crocus, Cowslip i Primrose)
što se smatra temeljem zlatnih retrivera kao posebne pasmine.
Pedesetih godina dvadesetog stoljeća objelodanjena je
Knjiga bilješaka Lorda Tweedmoutha (Stud Book of Lord
Tweedmouth) kroz članke koje je pisao njegov praunuk Grof
od Ilchestera. Knjiga je tada bila vlasništvo Lady Pentland,
praunuke Lorda Tweedmoutha, a ona ju je poklonila engleskom
Kennel Clubu gdje se može vidjeti i danas. Na osnovu te
knjige engleski Kennel Club 1960. godine službeno je priznao
da je pasminu zlatnih retrivera definitivno započeo Lord
Tweedmouth svojim uzgojem u drugoj polovici 19. stoljeća.
|
